Het is een titel die je aandacht trekt zodra je hem in de boekhandel ziet liggen: Seksuele geheimen van de vrouw . Misschien voel je een vlaag van nieuwsgierigheid, misschien een tikkeltje terughoudendheid. Wil je wat ‘geheimen’ feitelijk kunnen zijn? En waarom hebben we het gevoel dat ze nog steeds in een soort mystieke sluier gehuld zijn?
De literatuur over vrouwelijke seksualiteit is een rasspectrum. Aan de ene kant hebben we de wetenschappelijk waardevolle studies: boeken die diep duiken in de anatomie, de werking van hormonale en de fascinerende neurologie van het brein tijdens seksuele opwinding. Aan de andere kant bevindt zich de populaire-psychologische hoek, die soms sensatie zoekt en soms juist een broodnodige brug slaat naar het dagelijks leven.
Als we boeken met deze titel kritisch bekijken, moeten we ons één ding realiseren: er bestaat geen universele blauwdruk voor de vrouwelijke seksualiteit.
Het idee dat er ‘geheimen’ zijn die onthuld moeten worden, blijkt dat er een soort handleiding is die we nog niet gevonden hebben. Maar de werkelijkheid is veel rijker en complexer. Wat de één voorkomt als geno, is voor de ander een bijzaak. Waar de een haar verlangens moeilijk uitspreekt, worstelt de ander met diepgewortelde taboes van maatschappelijke verwachtingen.
De kracht van dit soort boeken ligt dan ook niet in het geven van de ‘enige juiste waarheid’, maar in het openbreken van het gesprek. Vrouwelijke seksualiteit is lang een onderlicht onderwerp geweest, vaak gevormd door externe blikken in plaats van door de interne ervaring van de vrouw zelf.
Wanneer je een boek leest dat de ‘geheimen’ te ontrafelen, is het goed om als lezer een actieve houding aan te nemen:
Uiteindelijk is de meest positieve interpretatie van een titel als seksuele geheimen van de vrouw dat het een uitnodiging is tot zelfreflectie. Het is nodig om de schaamte en de geheimzinnigheid rondom dit onderwerp weg te nemen.
Misschien zijn de ‘geheimen’ helemaal geen verborgen codes, maar opeenvolgende aspecten van onszelf waar we nog niet eerder de ruimte van de taal hebben om ze te verkennen. En is dat niet de mooiste ontdekking die je kunt doen?